Wetenschappers moeten zichtbaarder maken wat ze doen
Nederlanders vinden wetenschap belangrijk, maar wetenschappers moeten wel beter laten zien waarmee ze bezig zijn. Vooral aan voorbeelden uit de bètawetenschappen wordt belang gehecht.Ruim driekwart wil dat wetenschappers meer laten zien waar ze mee bezig zijn. Concrete voorbeelden zijn welkom. Nederlanders zijn over het algemeen geïnteresseerd in wetenschap en zien wetenschap als een bron van welzijn en welvaart. Maar de wetenschappers moeten wel meer laten zien waarmee ze bezig zijn. Dat blijkt uit de burgerpeiling wetenschap, uitgevoerd in opdracht van het Innovatieplatform. Vooral voorbeelden uit de bètawetenschappen vinden veel mensen belangrijk. De voorbeelden moeten in duidelijke taal zijn geschreven en concreet zijn. Verder geven de respondenten aan dat ze niet goed weten op welke wetenschapsgebieden Nederland uitblinkt.
Bron: Burgerpeiling wetenschap, augustus 2009
Reacties
Een pleidooi voor Public Understanding of Science (PUS). Maar deze inmiddels 2 decennia oude visie en project heeft zijn valkuilen laten zien. Aangenomen is dat de wetenschapper in gewone taal kan uitleggen, aan 'gewoon' publiek, waar hij mee bezig is. Dat verwijt de wetenschapper stiekem van onnodig moeilijk taalgebruik. De bron van complex taalgebruik is genegeerd. Er is aandacht voor losse 'wetenschappelijke' feitjes maar geen wetenschappelijk begrip. Ook onderschat men het probleem dat de wetenschap niet meer relevant is voor een mensenleven maar voor instituties, waardoor de kennis persoonlijk niet meer interessant is (verschil tussen institutionele kennis en levenskennis). Verder wordt de wetenschapper weer als onfeilbaar gezien, alsof hij anders is dan een advocaat, politicus of een professional die graag aan eigen beroepsbescherming doet door eigen code-taal.
Kortom, PUS is een politiek correcte manier van benaderen van het probleem van externe communicatie van wetenschap maar negeert de 'nature' van wetenschappelijke praktijk: feilbaarheid, discursieve karakter, voorrang van methode op feitenkennis, invloed van politiek en economie, en beroepsbescherming.
- Reageer
- 0 punten
Ik denk dat het probleem is dat wij de prestaties van wetenschappers niet op een kwalitatieve, maar een kwantitatieve wijze meten. Het aantal publicaties in zo hoog mogelijk aangeschreven tijdschriften, daar worden wetenschappers op afgerekend. De bijdrage aan de kwaliteit van de samenleving is geen maatstaf. De ratrace op publicaties die zo ontstaat remt de samenwerking tussen wetenschappers, omdat alleen de eerste publicatie aandacht krijgt, leidt tot publicaties met onuitlegbaar kleine nieuwe kennis, want zodra je iets hebt moet je publiceren, anders is een ander je wellicht voor, en dwingt de onderzoeker tot doorjakkeren op het pad waar hij op zit. Op deze wijze raakt de maatschappelijke relevantie en zichtbaarheid buiten beeld.
- Reageer
- 12 punten
Maar hoe heet nou het boek van deze onbekende meneer op de foto? Waar kunnen deze boeken ingezien of gekocht worden?
Goed voor de kwaliteit en voor de zichtbaarheid van de wetenschapper!